Norma DIN EN 62305-3 (VDE 0185-305-3) wskazuje, że w szczególnych przypadkach na zewnątrz budynku w pobliżu przewodów odprowadzających napięcie dotykowe może zagrażać życiu, nawet jeśli system ochrony odgromowej został zaplanowany zgodnie z najnowszymi normami.
Szczególnymi przypadkami są na przykład obszary przy wejściach lub pod dachami konstrukcji budowlanych o dużej liczbie odwiedzających, takie jak teatry, kina, centra handlowe, gdzie w bezpośredniej bliskości znajdują się nieizolowane przewody odprowadzające i uziomy odgromowe.
W przypadku szczególnie narażonych (podatnych na wyładowania atmosferyczne) konstrukcji budowlanych, które są swobodnie dostępne dla osób, np. schronisk, konieczne może być również zastosowanie środków zapobiegających niedopuszczalnie wysokim napięciom dotykowym.

Napięcie dotykowe jest definiowane jako napięcie, które działa na osobę między powierzchnią stania na ziemi (odległość ok. 1 m od przewodu odprowadzającego) a momentem dotknięcia przewodu odprowadzającego. Ścieżka prądu wiedzie przez rękę do ciała i do stóp (patrz Obraz 1).
Strefa zagrożenia dla osób przebywających na zewnątrz budynku jest określona dla poziomu gruntu do wysokości ok. 3 m i w odległości 3 m wokół przewodu odprowadzającego.
Zgodnie z normą DIN EN 62305-3 (VDE 0185-305-3), część E.4.2.4.2, obszar, który ma być chroniony przed napięciem dotykowym, odpowiada wysokości, do której sięgają opuszki palców osoby z wyciągniętą ręką plus odstęp separujący s (patrz Obraz 2). Ponadto należy również wziąć pod uwagę napięcie krokowe w pobliżu konstrukcji budowlanej / przewodu odprowadzającego.